Güneydoğu ve Doğu Anadolu'da İki Partili Siyasal Yapı
Article Sidebar
Özet
1980 askeri darbesinden sonra Kürt siyasetçilerde hâkim eğilim, merkez sağ veya merkez sol siyasi partilerden birinin içinde yer alıp kitlelerin talebini bu partilerin programları doğrultusunda dile getirmekti. Fakat 14–15 Ekim 1989'da, Kürt siyasetindeki temel tercihin bozulmasına neden olan önemli bir olay yaşandı. O dönemlerde SHP sıralarında politika yapan 7 Kürt milletvekili, Paris'te Kürt Enstitüsü'nün öncülüğünde düzenlenen Kürt Konferansı'na katıldılar. Kürt sorununun uluslararası düzleme taşınmasına vesile olan bu konferansa milletvekili sıfatı taşıyan kişilerin, etnik kimliklerine vurgu yaparak katılmaları, Türkiye'de büyük tartışmalar yaratti: Sert ithamlara maruz kalan Erdal İnönü liderliğindeki SHP, 17 Kasım 1989'da -aralarında Ahmet Türk'ün de bulunduğu- 7 milletvekilini partiden ihraç etti.
Bu ihraç Türkiye siyasetinde bir dönüm noktası oldu; ihraç edilen milletvekilleri 1990'da Halkın Emek Partisi'ni (HEP) kurdular. Böylece siyasal platforma -ilk kez- odağına Kürt sorununu çözümünü koyan ve etnik talepleri dile getiren bir siyasal parti çıktı.
Referanslar
COŞKUN, Vahap, “Anayasal Değişikliklerin Anlamı", İnsan Hakları Derneği ve Türkiye İnsan Hakları Vakfı'nın Bursa'da düzenlediği “7. Türkiye İnsan Hakları Hareketi Konferansı"na sunulan “Anayasal Değişikliklerin Anlamı" başlıklı tebliğ. 03–05.12.2004.
COŞKUN, Vahap, “Öcalan'ın Diliyle Olmaz”,Radikal 2, (21.08.2005). COŞKUN, Vahap, “CHP'leşen DTP", Radikal 2, (26.08.2007).
SANCAR, Mithat, "AB Uyum Süreci ya da Bir İhtimal Olarak Demokratikleşme”, Birikim, Sayı 184–185, Ağustos-Eylül 2004, s. 39– 53.
SANCAR, Mithat, "AB Sürecinde İnsan Hakları, Demokratikleşme ve Uygulama Sorunları Sempozyumu" na sunulan tebliğ, 26–27–28 Eylül 2003, Diyarbakır Barosu Yayını,2003.
SOYLU, Ali, “AKP'nin Başarısında KÖYDES ve BELDES'in Rolü”, http://stratejikboyut.com/article_detail.php?id=108, (08.12.2007).