Türkiye'nin Orta Doğu Politikası ve ABD ile İlişkileri: Politik İkilem

II. Dünya Savaşı sonrası dönem Türkiye'nin güvenlik politikasının Sovyet tehdidi retoriği ile değerlendirildiği bir dönem olmuş; geleneksel Bati bağlantısını bu tehdit algılamasının da etkisiyle geliştirmiştir. Türkiye, Savaş sonrası dönemde güvenlik politikasını söz konusu Batı ile ittifak ilişkisi çerçevesinde oluşturmuştur. Türkiye'nin bu ilişkiyi bazen aşırı abartılı bir şekilde değerlendirdiği de gözlenmiştir. Türkiye bu abartılı değerlendirme sonucunda zaman iç kamuoyunda “Batinin jandarması” suçlamasıyla karşılaşmıştır. Ancak Türkiye'nin henüz Batı ile sıkı bir ittifak ilişkisi içine girmemiş olduğu 1945-1948 arası dönem, daha bağımsız bir politika izleyebildiği yıllar olmuştur. Türkiye'nin dış politikasında özellikle 1950'li yıllarda Orta Doğu'ya yönelik hareketlenmede bu dönemde bölgede artan Sovyet etkisi ve bunun Türkiye için bir tehdit olarak görülmesi önemli rol oynamıştır. Dolayısıyla Türkiye'nin bölgeye yönelik dış politikasını tek taraflı bir tercih olmaktan ziyade çok yönlü etkiler altında oluşan bir dış politika olarak değerlendirmek gerekir.