AB Sürecinde Türkiye'de Tahıl Üretimi ve Politikalar
Article Sidebar
Özet
İnsanlık tarihi boyunca milletler, zenginler ve yoksullar diye ikiye aynlmışlardır. Günümüzde ülkeler, insanlarına yiyecek temin etme bakımından bu iki kategoriden birine girmektedir. Halkını uygun bir diyetle besleyebilen ülkeler zengin, besleyemeyenler ise fakir olarak adlandırılmaktadır. Yeterli ve dengeli beslenmeyen bir toplum sağlıklı olmadığı gibi sosyo-ekonomik kalkınması da yavaştır. Bu nedenle yaşam için gerekli olan bitkisel ve hayvansal gıdaların elde edildiği tarım sektörü, günümüzde hem gelişmiş hem de gelişmekte olan bütün ülkeler için en stratejik sektörlerden birisidir.
Bir ülkenin kalkınması, tarım sektörü de dahil bütün sektörlerin gelişmesiyle yakından ilgilidir. Bütün ülkelerde tarım politikalarının temel hedeflerinden birisi, ülkenin kendi nüfusunu nicelik ve nitelik olarak besleyebilecek tarımsal üretimi gerçekleştirmektir. İçinde bulunduğumuz çağda, gelişmiş olarak adlandırdığımız ülkeler içerisinde tarımın geri kaldığı veya güçlü olmadığı bir ülke yoktur. Günümüzde güçlü olan ve uyguladığı politikalarla dünyadaki değişimlere yön veren ülkelerin tarım sektörü de gelişmiştir.
Referanslar
Ağaoğlu, Y.S., İ.H. İnan, T. Özkan, İ. Ortaş (2005), Yirmibirinci Yüzyıl Başlannda Türkiye Tarmının Vizyon ve Misyonu. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi. 3-7 Ocak 2005, Ankara, 2 : 1233-1251.
Anonim, (2002), Evaluation of the Community Policy for Starch and Starch Products. Chapter 1. The Structure of the World Starch Market. Final Report.
Anonim, (2003a), TMMOB Sanayi Kongresi Gıda Sanayi Raporu, Ankara. Anonim, (2003b), International Grains Council (Grain Market Report). Baere, H.D. (1999), Starch policy in the European community, Starch/Stärke, 51:189193. CRA (1997). Com annual. Washington, DC: Com Refiners Association. FAO, 2003. Faostat 2003. Food and Agriculture Organization, <http://www.fao.org>
Anonim, (2004a), Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilcisi, Avrupa Birliği Tarım Politikası, “Avrupa'da Yenilenme ve Türkiye'ye Etkisi”.
Anonim, (2004b), Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Ülkesel Tohumluk Tedarik, Dağıtım ve Üretim Programı. Ankara.
Bergthaller, W.J. (1997), New uses of wheat gluten and non-starch wheat components. In J. L. Steele, & O. K. Chung (Eds.), Proceeding of international wheat quality conference (pp. 285-301). Manhattan, KS: Grain Industry Alliance.
Budak, Z. (2004), Türkiye'de Buğday Üretimi, Makama Sanayininin Ekonomik Yapısı ve Eskişehir İlindeki Durum. Türkiye VI. Tanm Ekonomisi Kongresi, 16-18 Eylül 2004, Tokat, 558-564.
Gençtan, T., M.E. Tugay, H.H. Geçit, B. Bozkurt, E. Ergun, H. Ekiz, K. Yalvaç, M. N. Gevrek, A. Elçi, A. Balkan (2005), Türkiye'de Tohumluk, Fide ve Fidan Üretimi ve Kullanimi, Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi. 3-7 Ocak 2005, Ankara, 2: 803-823. Ankara.
Günaydın, G. (2004). Türkiye Tarım Politikalarına Çok Uluslu Şirketlerin Etkisi (Şeker Sektörü örneği), TMMOB Tarm ve Mühendislik, 68, s. 12, Ankara.
Halkman, A.K., M.E. Ergun, A. Öztan, C. Koçak, F. Yıldız ve S. Erdoğan (2005), Gıda Endüstrisinde Hammadde Üretiminde ileriye Yönelik Yaklaşımlar. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak 2005, Ankara, 2: 987-999.
Kün, Ekrem (1996), Tahıllar-I (Serin İklim Tahıllan), Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı:431, Yayın No: 1451, Ankara.
Kün, E. C.Y. Çiftçi, M. Birsin, A.C. Ülger, S. Karahan, N. Zincirci, A. Öktem, M. Güler, N. Yılmaz, M. Atak (2005), Tahıl ve Yemeklik Dane Baklagiller Üretimi. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak 2005, Ankara. 1: 367-407.
Sayaslan, A. (2004), Wet-milling of wheat flour: industrial processes and small-scale test methods. Lebensm.-Wiss. u.-Technol. 37: 499-515.
Şahingöz, A., İ. Özaltin, I. Gökduman (2005), Küreselleşme Sürecinde Türkiye Tanmı. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak 2005, Ankara, 1: 1-21.
Vavilov, N.I. (1951), The origin, variation, immunity and breeding of cultivated plants. Chronica Botanica No: 16.