Bölünmüş Toplumlarda Anayasalar ve Anayasa Yapımı: Türkiye Örneği

Bölünmüş, kesimlere ayrılmış (segmented) ya da çoğulcu (plural) toplumlar, “her biri kendi alt-kültürünü yaratma eğilimi gösteren, dinsel, ideo lojik, dilsel, bölgesel, kültürel, ırksal ya da etnik nitelikli derin bölünme çizgileri ile bölünmüş toplumlar” olarak tanımlanabilir. Dolayısıyla bunlar, Gabriel Almond’un ikili ayrımına göre, alt-sistemler özerkliğinin sınırlılığı, parçalanmış siyasal kültür, çakışan mensubiyet ve sadakat duygularının (karşıt-baskıların) azlığı veya yokluğu sebebiyle, istikrarsız demokrasiler olma eğilimindedirler. Böyle kesimsel bir bölünme sisteminde siyasal bölünme çizgileri, "ırk, dil, kültür ve etnisite gibi objektif sosyal farklılaşma çizgilerini izler. Eğer karşıt-baskılar ilımlılık doğuruyorsa, kesimsel bölünmeler, aşırılık doğurur. Siyasal mobilizasyon, kesimsel kimlikler temelinde gerçekleşir ve siyasal partiler bu temelin üzerinde örgütlenmek suretiyle buna cevap verir.”